Generator progresji akordów

Generator progresji akordów, który gra i eksportuje

Progresja akordów to kolejność akordów pod utworem. Dobra niesie nastrój, zanim pojawi się melodia, bit czy tekst. Ten darmowy generator progresji akordów daje ci ją jednym kliknięciem: wybierz tonację i styl, naciśnij Generuj, a akordy zagrają jako pętla. Jeśli podoba ci się to, co słyszysz, kilka sekund później masz to w swoim DAW jako MIDI. Nazwij go generatorem akordów, kreatorem progresji akordów albo generatorem akordów MIDI: to to samo narzędzie i jest za darmo.

Jest zrobiony na moment, który zna każdy producent: pusty projekt, nastrój i żadnego pierwszego akordu. Generuj, aż coś się przyklei, zablokuj akordy, które działają, zmień resztę i ruszaj dalej.

Jak wybierane są akordy

To nie jest losowy wybór. Przy każdym żądaniu generator miesza cztery źródła i zachowuje kombinacje, które przechodzą zestaw muzycznych kontroli.

Pierwsze to pętle wybranego stylu: progresje, które definiują pop, lo-fi, house, bossa novę i resztę, zapisane cyframi rzymskimi, żeby pasowały do każdej tonacji. Drugie to prawdziwe progresje: generator przeszukuje około 15 000 sekwencji akordów z otwartych zbiorów muzycznych w poszukiwaniu takich o tym samym kształcie. Trzecie to model statystyczny tego, który akord zwykle następuje po którym, policzony z tych samych progresji, z metodą wygładzania zwaną Kneser-Ney, żeby rzadkie ruchy nie były wykluczane. Czwarte to kilka nazwanych wariacji, jak podmiana na tonację równoległą albo akord pożyczony, które zmieniają klasyczną pętlę bez jej psucia.

Kontrola odrzuca potem progresje, które wychodzą poza tonację, powtarzają się albo robią ruchy, których prawie nikt nie robi. Jedna z najlepszych z reszty jest wybierana losowo, więc kolejne naciśnięcie Generuj daje coś innego, nadal dobrego.

Czy to generator progresji akordów AI?

Wiele osób szuka generatora progresji akordów AI, więc oto prosta odpowiedź. W tym narzędziu nie ma sieci neuronowej. Model statystyczny, wyszukiwanie prawdziwych progresji i reguły działają na twoim urządzeniu w ułamku sekundy. Uczą się z prawdziwej muzyki w tym sensie, że liczą, co robią prawdziwe utwory. Nie nazywamy tego AI, bo wolimy, żebyś dokładnie wiedział, czego używasz.

Ten wybór daje szybkość i kontrolę. Progresja pojawia się w chwili naciśnięcia przycisku, widzisz, z jakiego rodzaju źródła pochodzi, a każdy wynik to coś, co mógłby napisać autor piosenek.

Tonacja, gama, styl, nastrój i kolor

Tonacja to toniczka. Gama to dur, moll albo jeden z czterech modów (dorycki, miksolidyjski, lidyjski, frygijski); zostaw Auto, a wybiorą ją nastrój i styl. Styl to gatunek, który decyduje o pętlach, słownictwie akordów, tempie i wzorze basu. Zaskocz mnie wybiera styl za ciebie.

Nastrój steruje gamą i kolorem. Radosny skłania się ku durowi i miksolidyjskiemu, smutny i mroczny ku mollowi i frygijskiemu, rozmarzony ku lidyjskiemu i doryckiemu z bogatszymi akordami. Kolor to to, ile jest nałożone na każdy akord: proste trójdźwięki, septymy, nony i undecymy albo alterowane akordy jazzu. Domyślny dla stylu pozwala zdecydować gatunkowi, więc lo-fi wraca z septymami i nonami, a pop z prostymi trójdźwiękami.

Kilka stylów, jak trap, techno i reggaeton, jest pisanych w molu: wybierz dla nich gamę durową, a odpowiedzą swoim molem, i etykieta tonacji pod przyciskiem mówi, którą dostałeś. Niektóre style też nie używają najbogatszych akordów, więc bogate ustawienie jest tam złagodzone do tego, co styl zna. Długość to 4 lub 8 taktów, z jednym lub dwoma akordami na takt. Zmień tonację po otrzymaniu progresji, a akordy pójdą za nią, razem z voicingami.

Zablokuj akord, zmień akord, zachowaj resztę

Każda karta ma kłódkę. Zablokuj akordy, które chcesz zachować, a przycisk zamieni się w losowanie niezablokowanych akordów od nowa: pozostałe są przepisywane tak, żeby nadal miały sens obok tych, które zablokowałeś.

Ołówek na karcie otwiera akordy, które mogłyby ją zastąpić. Są uszeregowane według tego, jak dobrze pasują po akordzie przed nimi i przed akordem po nich, według tego samego modelu statystycznego. Możesz też sam wpisać akord, jak Dm7 albo F#maj9, a trafi do linii z voicingiem przebudowanym wokół sąsiadów.

Z przeglądarki do twojego DAW

Pobierz MIDI daje jeden plik z dwiema ścieżkami: akordami, jako trzymane akordy albo w rytmie stylu, oraz linią basu, która idzie za podstawami akordów. Przeciągnij go na dowolny instrument w Ableton Live, FL Studio, Logic, Cubase, Reaper albo Bitwig i zmień tam brzmienie, voicing i rytm. Tempo jest zapisane w pliku.

Kopiuj akordy wkłada do schowka symbole i cyfry rzymskie jako tekst, gotowe do karty akordów albo wiadomości do kolegi z zespołu. Pobierz WAV zapisuje pętlę, zagraną dwa razy wbudowanym pianinem lub padem, jako szybką referencję.

Jak czytać cyfry rzymskie

Pod każdym akordem widzisz cyfrę rzymską. Nazywa ona akord według jego miejsca w tonacji, więc ta sama progresja działa w każdej tonacji. I to akord domowy, IV i V to jego sąsiedzi, a mała litera, jak vi, oznacza akord molowy. W C-dur I, V, vi, IV to C, G, Am, F. W A-dur to A, E, F#m, D. To samo brzmienie, inna wysokość.

Etykieta nad nazwą, Dom, Oddalenie, Napięcie albo Kolor, to zadanie, jakie akord pełni: odpoczywa, oddala się, prosi o rozwiązanie albo dodaje koloru.

Kto używa generatora akordów

Producenci używają go, żeby zacząć utwór w nowym miejscu albo znaleźć akord, który naprawi pętlę donikąd. Beatmakerzy używają go do akordów pod bitem lo-fi lub trap. Autorzy piosenek i wokaliści używają go, żeby usłyszeć nastrój we własnej tonacji, zanim napiszą topline. Didżeje i remikserzy używają go, żeby znaleźć akordy do bootlegu lub mashupu. Nauczyciele używają cyfr rzymskich i widoku pianina, żeby pokazać, jak progresja działa w każdej tonacji.

Pomysły na progresje akordów: popularne i smutne

Jeśli wolisz zacząć od klasyki, oto popularne progresje akordów, po które ludzie sięgają. I, V, vi, IV to pętla pod dużą częścią popu. I, vi, IV, V to progresja doo-wop z lat 50. vi, IV, I, V to te same cztery akordy zaczęte od tonacji równoległej. ii, V, I to kadencja jazzowa. W C-dur I, V, vi, IV to C, G, Am, F.

Smutne progresje akordów żyją głównie w tonacji molowej. i, VI, III, VII, w a-moll Am, F, C, G, to zwyczajny początek, a i, iv, VII, III to kolejna częsta. Żeby je tu dostać, ustaw nastrój na Smutny albo gamę na Moll i naciskaj Generuj, aż jedna się przyklei. Powyższe pętle są też dobrym sposobem sprawdzenia, co dostajesz od generatora: cyfry rzymskie pod każdą kartą mówią, którą masz.

Wskazówki na progresje, które brzmią na skończone

Zachowaj trzy akordy pętli i zmień jeden. Pętla z jedną niespodzianką brzmi bardziej ludzko niż pętla z czterech nowych akordów. Spróbuj tych samych akordów z wyłączoną linią basu, a potem z włączoną: bas decyduje o tym, jak ciężka jest pętla. Przełącz Rytm z trzymanych akordów na rytm stylu, żeby usłyszeć gatunek, a potem użyj trzymanych akordów z własnym groove w DAW.

Skąd pochodzą dane o akordach

Progresje są uczone z otwartych zbiorów danych, używanych zgodnie z ich licencjami: McGill Billboard 2.0 (CC0), POP909 (MIT), Rock Corpus (CC BY 4.0, de Clercq i Temperley), ChoCo (CC BY 4.0), MPB Corpus (CC BY 4.0), WaivOps NRG-CP (CC BY 4.0), chordlm-mandopop (CC0), OpenEWLD (MIT), zbiór S3 Symphony (MIT), Free MIDI Chords od ldrolez (MIT) i AHM Affective Harmony Machine (MIT). Dziękujemy wszystkim, którzy je zbudowali i udostępnili.

Generator czyta tylko sekwencje akordów. W tym narzędziu nie ma audio, melodii ani tekstu, a to, co eksportujesz, jest twoje.

Czego nie robi

Pisze akordy, nie melodie, a voicingi są dla pianina, nie gitary, więc nie ma diagramów akordów. Wbudowany syntezator to szybkie brzmienie do szkicu; MIDI jest przeznaczone na twoje własne instrumenty. To beta, więc napisz, co chciałbyś zobaczyć.

Żeby znaleźć akordy istniejącego utworu, użyj wyszukiwarki akordów, aby nazwać dźwięki, które słyszysz, albo zamień nagranie na nuty przez audio to MIDI. Żeby sprawdzić tonację utworu, wypróbuj detektor tonacji.